Saboteer controles van de Stadswacht!

licensed to ruin lives

Ze hebben een vriend van me vorige week opgesloten op de bajesboot in Dordrecht – hij is voor de zoveelste maal in vreemdelingenbewaring gestopt.
Het was hem gelukt bijna twee jaar uit de klauwen van de vreemdelingenpolitie te blijven, maar nu heeft de stadswacht hem dan toch te pakken gekregen.

Zijn bestaan leek juist een beetje menselijk te worden: hij had een Nederlandse vriendin gevonden waarmee hij samenwoonde, er was wat rust in zijn leven gekomen. Hij werd opgenomen in haar familie. Zijn oorlogstrauma stak niet meer élke nacht de kop op.

Wel was hij altijd bang om weer opgepakt te worden, dus vertoonde hij zich zo weinig mogelijk op straat. Een jaar geleden stond er politie in de straat: hij raakte in paniek en sprong van het balkon. Dat leverde hem een verbrijzelde enkel op met maandenlange revalidatie.

Vorige week ging hij het hondje van zijn vriendin uitlaten. Hij nam het mee naar het veld vlakbij, waar honden los mogen lopen. Honden wel, illegalen niet – dat wisten mijn vriend en de hond niet.

Mijn vriend werd klemgereden door twee auto’s van de Rotterdamse stadswacht. Zoals wij Rotterdammers allen middels grote billboards weten, heeft de stadswacht sinds kort nieuwe bevoegdheden gekregen: De nieuwe Stadswacht. Kan meer, mag meer. Voor een schoon, heel en veilig Rotterdam.

Geen ID kunnen of willen laten zien? Handboeien om en mee naar het bureau!
Rotterdam schroeft de controleterreur dagelijks op – en er zijn kennelijk genoeg klootzakken (m/v) te vinden om die terreur uit te oefenen.




Nu is het niet zo duidelijk welke stadswacht meer kan en mag, maar intimideren mogen ze in elk geval allemaal. Van die bevoegdheid maken ze dan ook graag gebruik. Sommige mensen, zoals ondergetekende, worden daar boos om, de meeste mensen schrikken ervan.
Zo ook mijn toch al angstige en altijd op zijn hoede zijnde vriend.

De vier stadswachten hadden de dag van hun leven. Ze sommeerden mijn vriend zijn ID te laten zien. Hij belde zijn vriendin, die aan kwam snellen met haar eigen ID, zijn straatkrantpasje en wat papieren die bewezen dat hij medische hulp krijgt en in de strijd om het bestaan wordt bijgestaan door een maatschappelijk werker van Humanitas.
“Dat zijn geen identiteitspapieren meneer”, grijnsden de stadswachten, waarop ze gingen telefoneren met de politie.

Die kwam, constateerde illegaal verblijf en tot grote vreugde van de stadwachten werd mijn vriend aangehouden. Hij mocht nog even naar het huis van zijn vriendin om nog meer papieren te laten zien, als bewijs dat hij staatloos is en dus helemaal niet terug kán naar waar hij geboren is – maar dat mocht niet baten.

Zijn vriendin had intussen de grootste moeite de op sensatie beluste stadswachten, die mee waren gelopen naar haar huis, buiten de deur te houden.




De smeris nam mijn vriend in hun auto mee naar het bureau.
Daar werd hij na drie dagen in vreemdelingenbewaring gesteld.

De laatste keer heeft hij 18 maanden in vreemdelingenbewaring gezeten – de IND en de rechter bleven maar zeggen dat het ‘aan de vreemdeling is om zichzelf te verwijderen’ en gingen daarmee voorbij aan het feit dat mijn vriend door zijn staatloosheid niet eens de mogelijkheid heeft zichzelf te verwijderen.
Die situatie dreigt zich nu te herhalen.

Mijn vriend zit inmiddels doodongelukkig in een cel met nog een aantal andere lotgenoten.
Zijn vriendin ligt ’s nachts wakker van de zorgen en de stress.

Dagelijks wordt getracht het leven van mensen zonder papieren kapot te maken - en daarmee ook dat van hun familie, partners en vrienden. Onzekerheid en angst krijgen een plaats in hun leven, om daar nooit meer uit te verdwijnen.

Dit alles wordt mede mogelijk gemaakt door bendes overijverige Rotterdamse stadswachten, die huurlingen van de gemeente, die onder het mom van een schoon, heel en veilig Rotterdam hun machtswellust kunnen botvieren op de onderliggenden van de samenleving.

Is Rotterdam nu veiliger geworden omdat er een illegaal minder is?
Als het aan mij ligt niet!
Het is de hoogste tijd dat we een einde maken aan de macht van de stadswacht!
Saboteer controles van de stadswacht, de RET en weiger je preventief te laten fouilleren!

Lees ook:

saboteer controles

zandkorrels in de deportatiemachine

Janneke van Beek
5 juni 2009

De poort gaat open!

De poort gaat open!
Zaterdag 16 mei was het weer zover: De poort gaat open! - het jaarlijkse kijkje in de keuken bij een aantal bajessen in Nederland.


Ik schrijf expres ‘een aantal’, want ‘de Nederlandse burger die recht heeft om te zien wat er met zijn belastingcenten gebeurt’ mag van de DJI niet zien hoe detentiecentra voor vluchtelingen er van binnen uitzien, noch hoe mensen in speciale detentieregimes worden aangepakt. Daar zou het publiek waarschijnlijk alleen maar van schrikken. Nee, de bedoeling van de DJI is juist om mensen te laten zien dat het in de bajes in Nederland weliswaar geen hotel is, maar dat bewakers en directie zich tot het uiterste inspannen om ‘de boefjes’ (citaat bewaker) respectvol te behandelen. Mocht dat niet altijd lukken, dan is dat uiteraard geheel de schuld van het opstandige boefje, en die moet dan helaas soms wel eens een beetje minder aardig worden behandeld. Ahum.


groetjes uit de bajes

Mijn keuze was dit jaar gevallen op het Huis van Bewaring aan de Noordsingel in Rotjeknor. Een oud gebouw, dat op de nominatie staat om afgebroken te worden. De nieuwe bajes zou PI Noorderbocht gaan heten, en een private gevangenis moeten worden. Privaat in die zin dat een aantal grote bedrijven, samenwerkend in een consortium, verantwoordelijk zijn voor het ontwerp, de bouw, de financiering en het onderhoud van de nieuwe bajes. En dus vette winst zullen kunnen halen uit het opsluiten van mensen.

Maar dat feest gaat niet door!
Bajesdirecteur Gerard Bakx vertelde het laatste nieuws: de geplande pps nieuwbouw PI Noorderbocht is afgeblazen. Maandag 18 en dinsdag 19 mei horen we er meer van, tijdens een presentatie van een of ander masterplan. Dan pas zal het aan de pers worden meegedeeld. Dit is dus een onofficiële primeur!

Directeur Gerard Bakx is begonnen als bewaker. Hij vertelde dat hij directeur is geworden door “steeds de gaatjes te zien, stug vol te houden en te studeren, deels in de baas zijn tijd.” Hij werd destijds bewaker omdat hem dat wel stoer leek, hij deed toen veel aan sport en ‘het blijft “boeiend werken met gedetineerden.” Leuke woordspeling wel.

Ook interessant vond ik het om te zien dat in de bajeswerkplaats onder meer fritesverpakkingen voor McDonald’s gevouwen kunnen worden, en dat Schelde Sports (producent en leverancier van sport- en gymnastiektoestellen) ook gebruik maakt van lekker goedkope arbeidskrachten: verdiensten in de werkplaats: 13 euro per week voor 20 uur werken.


patatzak

Niemand behalve ondergetekende leek het een probleem te vinden dat er door de weeks na 17.00 uur GEEN verpleegkundige noch een arts aanwezig is in de bajes. Ook niet in het weekend. Wel is er voor noodgevallen een arts met een pieper buiten beschikbaar.

Het slotstuk van de rondleiding, de isolatieafdeling, werd ingeleid door een voorlichtingspraatje van een commandant van het Interne Bijstands Team. Het IBT is de knokploeg van de bajes, berucht om hun geweldsmisbruik.
Ik heb zelf wel eens met hen te maken gehad, zie
De legale terreur van het IBT

Hij vertelde het volgende: elke eenheid telt 5 mensen. Zodra het alarm afgaat moeten die binnen een half uur paraat staan. Dat betekent: je werkzaamheden als bewaker neerleggen en je als de sodemieter gaan verkleden.
De IBT-er beweerde dat ze gemiddeld eens per week moeten uitrukken – maar ook wel eens twee keer per dag.

Het peloton gaat altijd in vol ornaat naar binnen, gewapend met wapenstok, schild, pepperspray en handboeien, en met ‘beschermende kleding’: witte helm, beenbeschermers etc.


IBT-kostuum

Meestal is het verschijnen van het IBT al genoeg om mensen af te schrikken.

Zo niet, dan sleuren ze eerst iemand naar buiten, daarna gebruiken ze pepperspray en boeien ze hem/haar (over het gebruik van de wapenstok repte de commandant niet). De reden voor deze volgorde is omdat ze anders zelf ‘out’ raken van de pepperspray als ze die in de cel spuiten. Een van de bezoekers kwelde zichzelf met de vraag hoe het IBT pepperspray in de ogen van een brildragende gevangene kan spuiten, maar de commandant kon haar gerust stellen: “We spuiten pepperspray op het voorhoofd, dat levert enige tellen vertraging op, maar het is heus effectief.”
Ik denk dat het juiste antwoord eigenlijk had moeten luiden: “We rukken de gevangene de bril van zijn hoofd”. Maar ja, dat zou afbreuk doen aan het sprookje over respectvolle bewakers…


IBT in actie

Het IBT wordt ook ingezet om mensen naar het ziekenhuis te brengen, of naar de geboorte van hun kind, of naar een begrafenis. Dan is het IBT (meestal) in burger, maar evengoed wel in het bezit van pepperspray en handboeien.

Er waren wat ‘dwangmiddelen’ tentoongesteld, die ik in mijn handen heb gehad. Zo is er voor de bijtende gevangene een zwart masker annex helm. Het geheel ziet eruit als een kruising tussen een motorhelm en een Hannibal Lector-masker, uitgevoerd in hard plastic aan de kant van het gezicht en foam om de rest van het hoofd. Ook zag ik een dikke gordel met riemen waarmee je de polsen van mensen kunt ‘fixeren’, en ook iets waarmee je enkels kunt vastmaken.

Tot slot bezochten we de isolatieafdeling.


isolatiecel

In een van de isolatiecellen stond te lezen: ‘Beter een hoer als zus dan een bewa’, en ‘ Vertrouw geen enkele bewaker, het zijn allemaal klootzakken’.
Er zijn op het moment 8 isolatiecellen in de Noordsingel, waarin dagelijks een aantal mensen worden opgesloten – dagen, weken of maanden.

Ik was nog nieuwsgierig naar het dwangbed, oftewel ‘de fiets’, maar helaas, die was op een andere afdeling. Volgens de IBT-er werd de fiets trouwens bijna nooit gebruikt, hooguit 1x per 2 jaar. Gek dan toch dat ik zó al 2 mensen ken die daaraan zijn vastgebonden in de Noordsingel……..


de fiets

Mocht dit allemaal niet afdoende genoeg zijn om een rebelse geest te breken, dan is er altijd nog de FOBA in de Bijlmerbajes in Amsterdam, waar gevangenen legaal kunnen worden platgespoten en dus tot de zombie worden gemaakt zoals justitie haar gevangenen graag ziet……

“Wij hebben geen geheimen voor u”, werd meerdere malen tijdens de rondleiding gezegd. Dat is natuurlijk onzin, want de bezoekers hebben niet één gevangene persoonlijk mogen spreken, we hoorden alle verhalen maar van één kant. Zo ontstaat, al dan niet bedoeld, toch bij veel bezoekers het beeld dat een gevangene een luxeleventje heeft in de Nederlandse bajes. Dat bewees een van de bezoekers, die er maar niet over uit kon dat ze in de Noordsingel een magnetrón in de cel hadden! De aftandse verveloze koude cellen, het doorgezakte bed, het ontbreken van enig uitzicht naar buiten, dat was haar blijkbaar ontgaan. En dan heb ik het alleen nog maar over de accommodatie.

Niet veel woorden werden vuil gemaakt over de ellende van mensen die in voorarrest zitten, zoals verlies van baan of uitkering, verlies van huis, verlies van contact met partner, kinderen en vrienden… Een onzekere en donkere toekomst, want de eventuele veroordeling moet nog komen.

Ook hoorde ik weinig over de psychische aspecten van het verlies van persoonlijke vrijheid en autonomie. Het verplicht zijn de cel te delen met een onbekende.
Niet voor niets wordt ´Noordsingel´ in de wandelgangen ´Moordsingel´ genoemd: een aantal jaren geleden pleegden in vier maanden tijd vier gevangenen zelfmoord.

Natuurlijk werd er helemaal gezwegen over welke misdaad bestraft wordt en welke misdaad beloond. Waarom bijvoorbeeld de overheid het geweldsmonopolie heeft….

Conclusie: ik ben er helemaal vóór dat de bajes aan de Noordsingel gesloopt gaat worden. Wat mij aangaat: sloop alle bajessen!




Janneke van Beek,
18 mei 2009

Befehl ist Befehl

Ik zit in de trein. Een stukje verderop in de coupe zit een groepje Engelssprekende jongens.
De controleur komt, controleert mijn kaartje en haalt mijn kortingskaart door een scanner.
Hij loopt door en controleert de plaatsbewijzen van de jongens. Ze blijken met z’n zevenen met gereduceerd tarief op één kortingskaart te reizen.
De controleur zegt dat een aantal van hen in overtreding is: er mogen maar 3 mensen meerijden op 1 kortingskaart.


Ik loop naar de ‘overtreders’ toe en zeg tegen de controleur dat ze met mij meereizen – ik hen een kortingskaart.

Een paar minuten later komen twee controleurs naar me toe. De volgende keer moet ik me nergens mee bemoeien – als deze jongens gefraudeerd hebben, ben ik medeplichtig en zal mijn kortingskaart worden ingenomen. Ze waarschuwen me in mijn eigen belang.

Ik vraag ze, of ze ook mensen laten oppakken door de politie, als ze zwart of grijs rijden en ze geen geld en id bij zich hebben.
‘Zeker’, antwoorden ze, ‘dat is ons werk’.

,Beseft u wat daarvan voor die mensen de consequentie kan zijn? Als mensen werkelijk geen id hebben, worden ze gearresteerd en voor een jaar opgesloten in een detentiecentrum. Daar bent u medeplichtig aan!’ vertel ik ze.

‘Daar kunnen wij niets aan doen, dat is iets wat wij niet uitmaken.’ is het antwoord. ‘Wij doen ons werk’.

‘Maar als u dit nu weet, kunt u dan geen oogje dichtknijpen?’ vraag ik.
‘O, u wilt dat wij discrimineren?’ is het felle antwoord. ‘Dat wij moeten gaan kijken of mensen er buitenlands uitzien, en die dan niet controleren?’

‘De wet discrimineert’, zeg ik. ‘Als ik zonder kaartje reis en geen geld bij me heb, krijg ik een boete. Daar is overheen te komen. Zij, de mensen zonder papieren belanden een jaar in een detentiecentrum – voor hetzelfde feit’.

‘Moeten wij dan maar accepteren dat iedereen met een andere cultuur hierheen komt?’ zegt een van hen.
‘Nu discrimineert u dus’ zeg ik.

Ze springen onmiddellijk over op de bekende riedel: ‘Wij doen gewoon ons werk’.
Wat gevolgd wordt door: ‘U belemmert ons in het doen van ons werk. De volgende keer nemen wij uw kortingskaart in’.

Ik zeg dat ik hun reactie interessant vind, dat ik bezig ben met het schrijven van een paar artikelen over deze materie.

Daar schrikken ze een beetje van.
‘Maar ik zal uw namen niet in het artikel verwerken hoor’, stel ik ze gerust.

‘Onze namen krijgt u ook niet’ zeggen ze. ‘Maar als u dit publiceert, zal niemand zal ons er in elk geval van beschuldigen dat we ons werk niet goed doen’.

De dienstkloppers!

Ik vertel dat ik mensen bezoek in detentiecentra, van het telkens weer opgepakt worden voor kleine overtredingen, van de verloren jaren, om niets.

Hun reactie: ‘U doet uw werk, daar krijgt u voor betaald, wij doen het onze’.

Ik begin er nogmaals over dat ze indirect medeplichtig zijn aan het leed van medemensen. Misschien kunnen ze de gevolgen van het toepassen van hun regels aankaarten bij hun superieuren, suggereer ik.
Ze lopen schouderophalend en ongeïnteresseerd weg.

Ik ben inmiddels helemaal op dreef en ga het nog eens even uitleggen aan een mevrouw met dure tasjes naast me. Op deze manier heeft ze er nog niet tegenaan gekeken, zegt ze.
‘Sommige mensen kunnen helemaal niet terug – hun land is in oorlog, maar tegelijkertijd is wel hun asielaanvraag afgewezen.’ verduidelijk ik.

‘Ja, voor die mensen………….. maar al die economische vluchtelingen’ zegt ze.
‘Die mensen hebben toch ook recht op een beter bestaan’, zeg ik. ‘Pure armoede in hun land, geen werk…
Weet u wat het kost om mensen een dag in vreemdelingenbewaring te zetten? 166 euro! Dat is per jaar 60.000 euro…. Dat moet de belastingbetaler betalen. Het is echt goedkoper om mensen te laten werken, zelfs om ze een uitkering te geven’.

Ik had nog graag verder met die mevrouw gepraat, maar ik was op mijn bestemming, dus einde verhaal.

Janneke van Beek,
30 maart 2009

Vul detentiecentrum Alphen aan den Rijn!

cel te huur

Detentiecentrum Alphen aan den Rijn is te groot gebouwd. Er zitten nu rond de 500 mensen, terwijl er plaats is voor ruim 1300 gedetineerden. Er is werkgelegenheid voor 650 mensen, maar op dit moment werken er veel minder.
Justitie heeft een beoordelingsfout gemaakt en 70 miljoen euro over de balk gegooid.

Maar is dat wel zo?

Op 13 maart 2009 lanceerde de stichting LOS het volgende opmerkelijke nieuws:
(in z’n geheel te lezen op "Detentiecentrum Alphen is te groot")

Detentiecentrum Alphen aan den Rijn is te groot gebouwd. Er zitten nu rond de 500 mensen, terwijl er plaats is voor ruim 1300 gedetineerden. Er is werkgelegenheid voor 650 mensen, maar op dit moment werken er veel minder.
Het detentiecentrum in Alphen heeft 70 miljoen euro gekost.
Conclusie: er is nu te veel detentieruimte in Nederland.

Op het eerste gezicht valt hier weinig op af te dingen. Justitie heeft een beoordelingsfout gemaakt en 70 miljoen euro over de balk gegooid.

Maar is dat wel zo?

Welnee!

Ik denk dat ik wel weet hoe justitie dat overschot aan detentieruimte in Alphen aan den Rijn in combinatie met het creëren van werkgelegenheid gaat oplossen op de lange duur - en hoe een en ander rendabel gemaakt gaat worden.

Namelijk als volgt:

1. houd mensen zonder papieren zo lang mogelijk vast.

2. als ze niet uitzetbaar blijken te zijn, zet je ze op straat, waarna:
• ze geen geld meer hebben
• ze geen huis meer hebben
• ze geen werk meer kunnen vinden (met dank aan de nieuwe regels die ervoor zorgen dat het in dienst hebben van ‘illegalen’ gigantisch beboet wordt)
• hun netwerk zich heeft gesloten en hen buitengesloten
• ze erachter komen dat vrijwel alle organisaties die hen willen helpen zich hebben gericht op ‘terugkeer’
• ze alleen nog maar kunnen overleven door de wet te overtreden
• ze vroeg of laat daarvoor gepakt zullen worden
• ze ongewenst worden verklaard en tegelijkertijd veroordeeld voor wetsovertreding
• ze dan eerst hun straf moeten uitzitten
• ze daarna weer in vreemdelingenbewaring komen.

Vervolgens begint bovenstaand stramien opnieuw, met als extra negatief punt dat ze vanaf nu ongewenst zijn, waardoor
• er bij veroordeling een aantal maanden extra wordt gerekend voor ongewenst verblijf in Nederland, te voegen bij de straf voor de nieuwe wetsovertreding
• de hele straf uitgezeten kan worden in een ‘normale’ gevangenis.

Maar…
• er is nu al de gelegenheid geschapen om ze de laatste vier maanden van hun straf uit te laten zitten in DC Alphen, dus dat vult al aardig
• dat zou ook veranderd kunnen worden in meer dan vier maanden, of zelfs in de hele straf.

In de toekomst zullen de gevangenissen, huizen van bewaring en detentiecentra dus nog meer dan nu gevuld raken met een onderklasse van mensen zonder papieren, die absoluut geen andere keus heeft dan de wet te overtreden teneinde te kunnen overleven.

Die groep kun je als overheid verplichten tot werken. Voor een grijpstuiver heb je op deze manier een arbeidspotentieel om u tegen te zeggen.
Dit betekent de creatie van nieuwe slaven, een vorm van neo-kolonialisme in eigen land - beter dan destijds met de slavenhandel, want die slaven moesten nog uit hun eigen land worden opgehaald, terwijl ze nu vrijwillig naar jouw land toekomen.



slavenwerk

Deze mensen zonder papieren zullen geheel afhankelijk zijn van hun minieme, door slavenarbeid verkregen inkomen, en dat gaan besteden in detentiecentrum Alphen zelf, dus winst voor bedrijven als bijvoorbeeld Strijbosch die de tv-verhuur doet, en de plaatselijke middenstand waar de boodschappen moeten worden aangeschaft.

Winst op het opsluiten van mensen zonder papieren in detentiecentrum Alphen wordt natuurlijk ook gemaakt door (een kleine greep): Group 4 Securicor, een van de grootste leveranciers van privé-bewakingspersoneel ter wereld, uitzendbureau’s die voor hen werven, Maetis Medical Services die verpleegkundigen werft, Lamme Groep die het textiel reinigt en Eurest, die de catering doet.

Nog een geldelijk voordeel is, dat deze groep papierlozen geen reclassering behoeft, geen resocialisatieprogramma’s, geen onderwijsprogramma’s en noem maar op.

Conclusie: detentiecentrum Alphen komt vanzelf vol, evenals alle andere huizen van bewaring en gevangenissen, zowel de al bestaande als de nog nieuw te bouwen complexen.

Binnenkort:
De opkomst van meer detentieprofiteurs door de bouw van privé-bajessen, mogelijk gemaakt door publiek-private samenwerking.

Janneke van Beek
14 maart 2009

Nebahat A. zoekt personeel

'Ont'soberen met Nebahat A.?

Beloftes van Albayrak blijken wassen neus....

In Zaandam zou het gaan gebeuren: de gevangenen op de detentiepontons werden een maandje geleden verrast met de mededeling dat hun dagprogramma zou worden uitgebreid. Het zou nog leuk worden achter de tralies!

Of eigenlijk: NOG leuker, want er heerste op de boten al zo’n bijzondere sfeer! Dat beweert althans Jantien L., plaatsvervangend locatiedirecteur, in ‘Migratie info’ een uitgave van het IOM. "We praten niet over gedetineerden maar over bewoners. We proberen humaan te zijn. Het is niet prettig om in detentie te worden geplaatst. We zijn verantwoordelijk voor rust en veiligheid voor zowel de bewoners als het personeel en daarom is het een vrij humane inrichting. Het is een bijzondere doelgroep die aan onze zorg is toevertrouwd. Die zorg proberen we zo goed mogelijk te geven en rekening te houden met iedereen, en de achtergronden. Het klinkt gek, het is vaak heel gezellig, mensen sporten of koken samen en hebben ook veel steun aan elkaar."


Gezellig met Jantien L. in de boot?

Maar nu zou het dus nóg gezelliger worden, nóg humaner, met nóg meer warme zorg! Nu zouden de bewoners élke dag naar de bibliotheek kunnen! Élke dag sporten! Vaker bezoek! De celdeuren tot 20.00 open! Het zou bijna lijken op vrijheid…..

Maar wat een teleurstelling wachtte de bewoners. Het nieuwe dagprogramma, op papier zo veelbelovend, blijkt een wassen neus.

Wat is het geval: Albayrak kan dan wel beloven dat het allemaal beter wordt in vreemdelingendetentie, dat het ‘sober regime’ zal worden ‘ont’soberd, maar ja, daar moet dan wel extra personeel voor worden aangetrokken – en dat is er niet. Dus gaat het mooie nieuwe dagprogramma niet door en blijft alles bij het oude.

Het is eigenlijk vreemd, dat er geen personeel te vinden is voor deze fantastische functie. Bij G4S kun je zó aan de slag – vandaag nog! Je gaat ook goed verdienen, wel 9,90 per uur bruto!
Dus aarzel niet en meld je aan! Help mee de sfeer op de boten nog gezelliger te maken en maak van de bewoners van de boten extra blije bewoners!

“ Heb jij een uiterst scherp oog voor detail, gaat het bewaren van orde en rust je van nature goed af en heb je een passie voor mensen en beveiliging? Sta je daarnaast open voor een uitdaging binnen het gevangeniswezen?
Als detentietoezichthouder ben je samen met collega’s bezig met bewaring, beveiliging, verzorging en het transport van personen die in een detentiecentrum zijn geplaatst. Deze personen verblijven illegaal in Nederland en wachten op uitzetting naar het land van herkomst. Er komen hierdoor spanningen voor en het is dan ook erg belangrijk dat je stressbestendig bent en goed kan omgaan met agressie.
Wij verwachten van jou:
flexibele inzetbaarheid (dag-, avond-, nacht- en weekenddiensten)
goede sociale eigenschappen (o.a. mensen op een prettige manier op regels kunt wijzen)
dat je van onbesproken gedrag bent (niet in aanraking met justitie bent geweest)
vmbo/mbo werk- en denkniveau
dat je goed Nederlands spreekt
dat je beschikt over eigen vervoer zodat je het detentiecentrum dag en nacht kan bereiken”

Nou, lijkt je dát niet leuk? Zo’n baan zouden we toch eigenlijk allemáál stiekem wel willen hebben?

Ik moet je alleen nog even waarschuwen voor mogelijke calamiteiten, die je heel misschien het hoofd zal moeten bieden. G4S zwijgt erover in de vacature, maar….. als bezoeker krijg je bij binnenkomst een key koord mee. Daaraan hangt een kaartje met informatie: bezoekers dienen de instructies van het personeel stipt op te volgen in geval van:
brand
bommelding
gijzeling (niet in dezelfde ruimte komen als waar de gijzeling plaatsvindt)
ongeval
opstand
suïcide
ontvluchting

In Zaandam zijn ze op alles voorbereid – nu alleen het personeel nog.

Kom JIJ Nebahat A. helpen haar nieuwe plannetjes te verwezenlijken?

Janneke van Beek,
22 oktober 2008

Update:

Op alles voorbereid? Dat dachten ze maar! Op 25 oktober 2008 werd het personeel van de Zaanse schuiten onaangenaam verrast door een groep actievoerders die in alle vroegte de transportkooi beklommen en contact maakten met de gevangen.

Actiegroep bezet kooi zaanse bajesboten

Misbruik van bevoegdheden

In de trein met de voeten op de bank, met krantje als onderlegger. Mag dat? Volgens de conducteur die Janneke van Beek trof overduidelijk niet. Het pietluttige voorval leidde zelfs tot aanhouding. NS, waar zijn we mee bezig?
door Janneke van Beek

Sneltrein 2228 vertrekt om 10.41 uur uit Rotterdam richting Amsterdam. Nog voor Delft komt de hoofdconducteur voor de tweede keer langs - na de kaartjescontrole. Hij ziet me zitten op de bank, met mijn voeten op de bank tegenover me - met een krantje eronder. Ik ben alleen, er zit niemand naast of tegenover mij. 

Hij beveelt me mijn voeten van de bank te halen. "Ik heb er een krantje onder!", antwoord ik. Hij eist dat ik ze toch weg moet halen. Ik zeg dat ik dat raar vind, want ik heb er immers een krantje onder en bovendien, alle andere collega's van hem die ik ooit heb meegemaakt, zeggen altijd tegen mensen die hun voeten op de bank hebben zonder krantje, dat ze er 'gewoon even een krantje onder moeten leggen’ - dan is het goed. 

Deze dienstklopper herhaalt echter zijn bevel en dreigt nu met een boete. Ik herhaal mijn lezing. Daarop vraagt hij mij mee te gaan naar het halletje in de wagon waar een bord hangt met een opsomming van allerlei dingen die verboden zijn in de trein. Hij wijst me op het 'verboden te roken' teken en zegt: "Dit betekent: verboden te roken. Betekent dat dan dat je ‘een beetje’ mag roken?' Nou, nou? Betekent dat dan dat je ‘een beetje’ mag roken?"

Ik voel natuurlijk wel aan waar hij heen wil, maar zijn toon staat me niet aan, ik wens niet als een klein kind toegesproken te worden. Ik zeg hem dat en ga terug naar mijn plek. Ik neem weer plaats op de bank, voeten nu maar netjes op de grond. De hoofdconducteur heeft inmiddels versterking gekregen (via de portofoon opgeroepen) van een collega. 

ID-kaart

De hoofdconducteur vraagt nu om mijn ID-kaart. Ik antwoord dat ik die niet wil laten zien, omdat hij het recht niet heeft mij dit te vragen omdat ik immers niks verkeerds heb gedaan. Ik vraag hem om zijn naam, maar hij zegt dat me dat niet aangaat. Hij heeft wel een nummer, maar dat krijg ik ook niet. Hij meldt dat hij "buitengewoon opsporingsambtenaar" is, en als zodanig heeft hij alle recht om me dingen te verbieden die niet mogen, en om mijn ID te vragen. 

Want buitengewoon opsporingsambtenaren mogen dat, nee, moeten dat - voor de orde en veiligheid van ons allen. Met twee man sterk blijven ze bij me staan en de hoofdconducteur cq. buitengewoon opsporingsambtenaar maakt nu van nog meer van zijn bevoegdheden gebruik door me te sommeren de trein te verlaten. (De trein staat inmiddels stil bij station Delft). Ik weiger, herhaal dat ik niets strafbaars heb gedaan. "Alleen maar mijn voeten op een krantje gelegd!"

Inmiddels heeft hij al gedreigd met een opeenstapeling van boetes: voor mijn voeten op de bank, voor het niet willen tonen van mijn ID, en voor het niet willen verlaten van de trein. Hij komt met zijn volgende troef, weer zo'n bevoegdheid van de buitengewoon opsporingsambtenaar: hij gaat me nu overleveren aan de spoorwegpolitie van station Den Haag HS. Ik bel snel met een vriendin om door te geven dat ik word gearresteerd. Hiervoor vraag ik de mannen van de NS om even weg te gaan zodat ik privé kan bellen, maar dat willen ze niet.

Na mijn telefoontje probeer ik met de andere mensen in de coupé te communiceren. Ik vertel hen dat ik word gearresteerd voor het hebben van mijn voeten op een krantje, en wat ze daar nou wel van vinden? Dat dit een voorbeeld is waar speciale bevoegdheden in combinatie met macht naar kan leiden, namelijk tot arrestatie van onschuldige mensen.

Er wordt, zoals ik had verwacht, niet gereageerd; men staart mij aan alsof ze zitten te kijken naar een reality-soap op tv. "Vandaag ik, morgen jullie!" doe ik nog een poging. "Als niemand zich hiermee bemoeit, gaat dit van kwaad tot erger en wie weet wat er allemaal nog meer verboden wordt in de toekomst!” Het enige resultaat is dat de hoofdconducteur cq. buitengewoon opsporingsambtenaar me ook nog een boete wil geven voor stemmingmakerij, cq. opruiend gedrag.

Spoorwegpolitie

Bij de halte van Den Haag HS wordt er omgeroepen: "Dames en heren, als de trein stopt blijven de treindeuren nog even dicht - er wordt iemand overgedragen aan de politie. U hoeft niet bang te zijn." De deuren gaan natuurlijk wel voor mij en de conducteurs open. 

De spoorwegpolitie staat ons al op te wachten. Ze vragen de hoofdconducteur cq. buitengewoon opsporingsambtenaar naar de reden waarom hij mij aan hen overdraagt. "Vanwege het feit dat ze haar voeten op de bank had en weigerde ze op de grond te zetten, en omdat ze haar ID niet wilde tonen en haar naam niet wilde geven", verklaart hij. “Bovendien vertoont ze opruiend gedrag”.

De politie vraagt op haar beurt naar mijn ID. Ik zeg wederom dat ik die niet wil tonen omdat ik niks strafbaars heb gedaan, omdat ik "alleen maar met mijn voeten op de bank had gezeten met een krantje eronder." Vervolgens neemt de smeris me mee naar het politiebureautje op HS. (Aanhouding om 11.07). Daar doen ze erg hun best om mij te intimideren - ik krijg de hooliganbehandeling. Ze fouilleren me, ik moet mijn zakken leegmaken met daarin mijn portemonnee met mijn ID. Het ID zien ze niet onmiddellijk, ze sluiten me op in een wachtcel. 

Dat duurt zo'n drie kwartier, waarna een van de agenten een zak met mijn spullen komt brengen ter ondertekening, wat ik weiger. Ze hebben intussen mijn ID gevonden, het formulier dat hoort bij de fouillering staat op mijn naam, met onder de beschrijving van mijn waardevolle spullen het woord 'recalcitrant'. "Dat is een compliment!" roep ik uit. "Zo, vindt u?", smaalt een van de dienders. "Ik wel!", zeg ik trots.

Bureau Hoefkade

Hierna word ik door het station naar buiten geleid en in een politieauto naar bureau Hoefkade gebracht. Daar wacht de hulpofficier van justitie op me. De smeris van het spoorwegbureau vertelt dat ik met mijn voeten op de bank heb gezeten en geen ID heb willen tonen. "Wat heeft u hierover te verklaren?” vraagt de hulpofficier. "Nou, dit is niet het hele verhaal", begin ik, maar nadat hij er gelijk een sneer overheen gooit, vraag ik of dit gesprek wordt vastgelegd. "Ja", zegt hij, "alles wat u zegt wordt vastgelegd." 

Ik heb niets meer te verklaren. Hij geeft me een preek die waarschijnlijk wel indruk zou hebben gemaakt bij iemand van een jaar of acht, maar ik ben daaroverheen gegroeid. Hij werkt alleen op mijn lachspieren. Ik vraag hem naar zijn naam, maar die weigert hij te geven. (Nummer twee die geen naam wil geven, terwijl ze dat wel van mij eisen!). Ik krijg ook geen formulier mee, en mag vervolgens gaan. Geen lift terug naar Den Haag HS helaas.

De politie in het station heeft wel een geel briefje in mijn tas gestopt, een proces-verbaal. De overtreding betreft: 'niet tonen 'ID'. Bij het sanctiebedrag staat een kruisje. Dit is alles wat ik heb aan bewijs, verder heb ik geen formulieren meegekregen (wel gevraagd aan de hulpofficier van justitie, maar die zei dat ik niets meekreeg).

Voorspelbaar

Ik heb dit soort gedrag van conducteurs van de NS al lang zien aankomen. Sinds ze een klein jaar geleden meer bevoegdheden kregen, heb ik al meerdere malen aan ze gevraagd wanneer ze van die bevoegdheden gebruik zouden gaan maken. Dan antwoordden ze steevast dat het zou gaan om overlastgevende figuren, dronken in de trein, vernielers, en dat soort zaken. Ik zag echter hun houding veranderen.

Zie nu hoe snel 'meer bevoegdheden' kunnen leiden tot machtsmisbruik en het zonder zelf na te denken uitvoeren van andermans regels. De reden dat ik mijn ID niet wilde laten zien, is omdat ik tegen de ID-plicht ben. Bovendien zag ik dit soort gedrag van 'conducteurs met meer bevoegdheden' al aankomen, dus dit was een mooie gelegenheid voor een test.

Overigens had ik een afspraak met iemand die ik zou bezoeken in de bajesboot in Zaandam. Die is niet doorgegaan, want ik kon de afgesproken tijd allang niet meer halen.

Schadevergoeding van de NS? Bloemetje voor de schrik?
Het zal wel op een forse boete uitdraaien, ik schat zo'n 300 euro minimaal. Die weiger ik uiteraard te betalen, waarna ik de zaak voor laat komen. Mocht ik verliezen, dan stel ik me voor dat ik die zes dagen in een cel ergens in Nederland de hele dag met mijn voeten op het bed of op een andere stoel zal gaan zitten vreemd genoeg is het daar namelijk niet verboden!

Lees ook een opiniestuk in de Volkskrant over een selecte groep conducteurs met meer bevoegdheden.

Janneke van Beek,
16 oktober 2008

Ontwerpers van Fort Nederland

zaanse cel

Het ontwerpen van nieuwe bajessen voor mensen zonder papieren is een bloeiende industrie waar goed geld aan te verdienen valt, en prijzen…..

Willem van der Sluis, ontwerper van de sportkooien ‘de tieten van Justitia’ in Zaandam, maakt hiervoor kans op een ‘Dutch Design Award’. Zulks ondanks een constructiefout waardoor er bij en na regenval niet gesport kan worden vanwege uitglijdgevaar omdat het regenwater niet kan weglopen. Maar wat geeft het – als het maar fraai oogt!

Op zijn website www. customr.com geeft Willem blijk van oorspronkelijke twijfel: ‘How do you design a space for a user who do not want to be in here?’ De vraag had simpel beantwoord kunnen worden met: ‘You don’t’, maar niet door Willem. Hij liet zich inspireren door koepels van tempels, kerken en moskeeën, waarbij ‘het goddelijke en hemelse wordt verbeeld’. Of het fijn is te vertoeven in de justitiële tempels van racisme, weet Willem niet, want hij heeft nooit met een van de ‘gebruikers’ gepraat.

Als je er één hebt ontworpen, als je je bedenkingen opzij hebt gezet, ga je steeds een stapje verder. Willem heeft inmiddels een nieuwe opdracht binnengehaald: de bouw van nieuwe ‘tieten’ ten behoeve van de ‘terroristen’ in P.I. de Schie. Het ideale van Willems koepels, moet justitie gedacht hebben, is dat mensen die zich ín die koepels bevinden, niet zichtbaar zijn voor de buitenwereld. Dat is precies wat justitie voor ogen heeft: het onzichtbaar maken van bepaalde groepen mensen. Ze bestaan nog wel, maar ook weer niet, want als je ze niet kunt zien, bestaan ze dan nog wel echt? Ze zijn onzichtbaar voor iedereen ter wereld behalve voor een handjevol justitiepersoneel en wat bezoek. Afgezonderd van de samenleving – mede mogelijk gemaakt door de ‘tieten’ van Willem.


zaanse tiet

Ook EGM, inmiddels expert in het bouwen van detentiecentra, Nederlands’ paleizen van apartheid, ontwerpt er lustig op los. Eerst werden de boten van Zaandam op de tekentafel gelegd:.10 m2 per cel, waarin 2 m2 voor het sanitair; een woonkamer van 44 m2….Woonkamer! Wonen in de kerkers van Fort Nederland, in het ultieme resultaat van puur racisme en haatzaaierij, waarbij de schijn wordt gewekt van ‘humane opsluiting’. Alsof dat kan! Detentie is gelijk aan repressie, repressie is per definitie niet humaan, dus ‘humane detentie’ bestaat niet.
Vervolgens ontwierp EGM het masterplan voor de nieuwbouw van Kamp Zeist.

Nu staat de nieuwbouw van detentiecentrum Rotterdam Airport op EGM’s programma. Architect Erik Fokkema is de verantwoordelijke persoon. Na een doodligactie van de Werkgroep Stop Deportaties op 30 juni j.l. haastte EGM zich te verklaren dat ze alleen een verblijfsruimte voor uitgeprocedeerde moeders met kinderen gingen ontwerpen – ‘op dit moment verblijven deze moeders nog in deplorabele loodsen’. (Die EGM nota bene zelf ‘detentiegeschikt’ heeft gemaakt.). Een aperte leugen, want tijdens een vergadering op 7 mei j.l. bij de commissie voor welstand en monumenten in Rotterdam spreekt Fokkema over de gevangenismuur als ‘een concept van drie parallelle stroken van vrijwel gelijke hoogte die worden verbonden door lagere tussenstukken. De stroken worden uitgevoerd in zwarte baksteen, de tussenstukken in een witte baksteen en de muur in horizontaal geprofileerd beton.’ Mooi, zo’n traliemotief!
De commissie maakte zich vooral zorgen over het dak, zijnde ‘de entree van Rotterdam’ en had op 23 juli j.l. bedenkingen bij het voorstel van Fokkema, die patronen van zwarte tegelvlakken wilde leggen in velden van spoorweggrind. Spoorweggrind? Uitzetcentrum? Heeft Fokkema zich soms laten inspireren door Westerbork?

Fokkema is inmiddels bezig met de uitbreiding van jeugdgevangenis Teylingereind in Sassenheim. Lastige kinderen opsluiten! Nog zo’n groep die justitie uit het straatbeeld wil verwijderen.

Als het aan de overheid ligt, mag in Nederland alleen nog plaats zijn voor brave burgers ‘die niets te verbergen hebben’ . Als wel, dan wacht opsluiting, uitsluiting (en zo mogelijk uitzetting) in ‘mooie’ cellen met ‘mooie’ kooien. Ontwerpers van eigen bodem zijn de overheid hiertoe gaarne van dienst.


EGMbouw

Meer lezen over EGM?
Klik dan op EGM


Janneke van Beek, 6 oktober 2008